آغاز دورۀ طلایی «تقرب به خدا»

اربعین موسوی یا کلیمی، دورۀ طلایی تقرب به خداست که شامل سی روز ماه ذی‌القعده و ده روز نخست ذی‌الحجه می‌شود. این ایام، بر اساس آیه ۱۴۲ سوره اعراف، یادآور خلوت چهل‌روزۀ حضرت موسی علیه‌السلام در کوه طور است.

الهیات محاصره و راهبرد فتح مبین؛ از تنگۀ هرمز تا صلح حدیبیه

در روزهای پرالتهاب جنگ رمضان و در هفتۀ نخست آتش‌بس دوهفته‌ای، با وجود کنترل هوشمند تنگۀ هرمز توسط ایران، آمریکا با طرح محاصرۀ دریایی ایران، جهان را به لبۀ بحران انرژی کشانده است. این یادداشت با نگاهی به صلح حدیبیه و شعب ابی‌طالب، نشان می‌دهد که چگونه جبهۀ مقاومت می‌تواند این انسداد ظاهری را به فتح‌المبین تبدیل کند.

فرمول طلایی شب‌های قدر از استغفار تا پیروزی

دیکشنری خدا | کَفِیل

از نام‌های پروردگار، ضامن، سرپرست، کفایت‌کننده... خدایی که خودش ضامن روزهای بی‌قراری‌ات می‌شود. «کَفِیل» همان تکیه‌گاهی است که میان هزار دغدغه، آرام به شانه‌ات می‌زند و می‌گوید: «تو قدمت را بردار، بقیه‌اش با من».

دیکشنری خدا | شَفِیق

خدایی که طاقت دیدنِ غصه‌هایت را ندارد. «شَفِیق» همان یار دلسوزی است که پا به پای دردهایت می‌نشیند تا زیر بار اندوه مچاله نشوی. کسی که با تمام خدایی‌اش، چنان غم‌خوار دلتنگی‌های کوچکِ توست که نمی‌گذارد هیچ دردی را به تنهایی به دوش بکشی.

دیکشنری خدا | مُقِیلُ

خدایی که هیچ‌وقت اشتباهاتت را به رُخت نمی‌کشد. «مُقِیل» همان رفیقی است که وقتی پایت می‌لغزد، دستت را می‌گیرد و چنان غبارِ خطا را از لباست می‌تکاند که انگار هیچ‌وقت راه را کج نرفته بودی. او تمامِ تاوان‌ها را خط می‌زند تا دوباره با دلی سبک، به آغوشش برگردی.

دیکشنری خدا | جابِرُ

از نام‌های پروردگار، شکسته‌بند، جبران‌کننده، مرهم دردهای دل؛ خدایی که بندزنِ ماهرِ دل‌های شکسته است. «جابِر» همان طبیبی است که شکستگی‌هایت را چنان با مهر می‌بندد که از روز اول هم محکم‌تر می‌شود و چنان زخمها و دردهایت را «جبران» می‌کند که یادت می‌رود روزی دلی از تو شکسته بود.

دیکشنری خدا | مُهَوِّنُ

خدایی که نمی‌گذارد زیر بار زندگی خم شوی. «مُهَوِّن» همان پناهی است که زهرِ سختی‌ها را می‌گیرد تا از پا درنیایی. کسی که گره‌های کور را چنان برایت ساده و روان می‌کند، که یادت می‌رود روزی نگرانشان بودی

دیکشنری خدا | حَفِیُّ

خدایی که هیچ‌وقت از تو غافل نمی‌شود. «حَفِی» آن رفیقی است که با تمام بزرگی‌اش، چنان با صمیمیت و اشتیاق احوالت را می‌پرسد که انگار تنها بنده او هستی. کسی که از مهربانیِ زیاد، حتی وقتی از او دوری، باز هم پیگیرِ تو و آرزوهای توست.